بانوي فانوس به دست
به نام آن كه دوستی آفريد عشق را رنگ را به نام آن كه كلمه را آفريد و كلمه چه بزرگ بود در كلام او چه كوچك شد آن زمان كه می خواستيم از او بگوييم كه هرچه بود پيش از هر كلامی خودش گفته بود بايد اين واژه های كوچك را شست ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ دوشمن بسيار داشته ام اما هيچ يك ناجوانمرد تر از دوستان خائن نبوده اند
نوشته شده در پنجشنبه ۱۳۸٤/۱/٤ساعت
۸:٥٢ ب.ظ توسط بانو نظرات () |
About
آنچه ناگزیر و حتمی الوقوع است مرا خشمناک نمی کند.
عشق به سرنوشت در اعماق دل من نهفته است .
